Samodzielnie w Niemczech po roku
Rok jaki upłynął od wejścia Polski do Unii Europejskiej ico się z tym wiąże „poluzowania” przepisów o prowadzeniu działalności gospodarczej przez naszych obywateli w Europie, ukazuje pierwsze sukcesy i porażki polskich przedsiębiorców działających w Niemczech.

Dotychczasowa praktyka „instalowania się naszych przedsiębiorców w Niemczech pozwala na optymistyczne spojrzenie w przyszłość. Zainteresowanie dolnoślązaków samodzielnym działaniem u sąsiadów zza Nysy jest spore. Miesięcznie w samym Görlitz rejestruje się kilku rodaków. Zakładają w ciągu 15 minut swoja działalność pod warunkiem, że nie jest ona objęta przepisami rzemieślniczymi. Takich zawodów rzemieślniczych, przeważnie budowlanych jest 41. Należą do nich m.in murarz, malarz czy sztukator a wykonywanie ich w Niemczech przez Polaka możliwe jest tylko wtedy gdy posiada on krajowe papiery mistrzowskie potwierdzone przez niemiecką Izbę Rzemieślniczą. Z tym potwierdzeniem bywa nieco gorzej jak z zameldowaniem działalności gospodarczej. Teoretycznie jest to sprawa prosta ale w praktyce trwa to niekiedy 3-4 miesiące. Mimo to wielu mieszkańców Wrocławia , jeleniej Góry czy Zgorzelca próbuje swoich sił u zachodnich sąsiadów wybierając Görlitz. Dogodne położenie komunikacyjne i relatywnie tanie pomieszczenia biurowe czy lokale zachęcają do spróbowania sił w konkurowaniu z Niemcami na „ich terenie” przez osoby zajmujące się renowacja mebli, instalatorów sieci grzewczych i wodnych, handlowców czy fachowców od naprawy sprzętu RTV. jednym z nich jest Ireneusz Łukiewicz, który prawie od 2 lat prowadzi sprzedaż i montaż szaf wnękowych i indywidualnej zabudowy pomieszczeń firmy „Komandor”. W Görlitz znajduje się biuro prezentujące mało znane w Niemczech elementy wyposażenia wnętrz a w Jeleniej Górze wykonuje się elementy szaf montowanych potem w niemieckich domach i mieszkaniach. „Działalność w Görlitz traktujemy jako punkt wyjścia do zaistnienia w całych Niemczech. Jest to nasz poligon doświadczalny. Klient jest wymagający, gdyż niewielkie środki finansowe będące w jego dyspozycji chce jak najkorzystniej wydać. Nie spotykamy się z wrogością czy niechęcią. Powoli ale systematycznie od dwóch lat powiększamy liczbę odbiorców naszych usług. Nie jest łatwo, trzeba przygotować się na „długi marsz” – mówi Ireneusz Łukiewicz ze Zgorzelca.

Okazuje się, ze w razie zaistnienia problemów w urzędach d/s działalności gospodarczej (Gewerbeamt) czy skarbowym bez trudu samodzielnie bądź z pomocą tłumacza można się dowiedzieć na temat nurtującej nas sprawy. Urzędnicy są przyjaźnie nastawieni i nie widzą w każdym obywatelu potencjalnego przestępcy.

Sami popełniają błędy i potrafią się do nich przyznać. Tak było ostatnio w urzędzie skarbowym w Görlitz gdzie przez niedokładność nieprawidłowo zapisano polskiego przedsiębiorcę w komputerze jako podatnika podatku obrotowego. Krótka rozmowa z urzędnikiem zakończyła się poprawieniem danych i słowem „przepraszam”. warto zaznaczyć, że niemieckie urzędy skarbowe zakładają brak rentowności firm w pierwszych pięciu latach działania i nie dziwią się wykazywanym przez nie stratom.

To, że przedsiębiorca działający samodzielnie w Niemczech nie jest zmuszany do płacenia co miesiąc składki na odpowiednik naszego ZUS-u dziwi każdego Polaka chcącego tam pracować. Można by rzec „co kraj to obyczaj” a my żyjący tak blisko granicy polsko-niemieckiej powinniśmy to wykorzystać. Nasze władze winny takie działania naszych przedsiębiorców wspierać, pomagając im np. przełamać bariery uznawania dyplomów mistrzowskich przez „zaprzyjaźnioną” Izbę Rzemieślniczą w Dreźnie. Pierwszy rok działania w Unii ukazał, że odwaga i pomysłowość naszych przedsiębiorców nie jest wspierana przez władze samorządowe tak polityczne jak i zawodowe. To musi się niedługo zmienić.